Metoda średniej ruchomej ważonej

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Dopracować Szablon:Integracja Metoda średniej ruchomej ważonej – jedna z metod prognostycznych dotycząca analizy szeregów czasowych bez tendencji. Stosowana jest przy stałym poziomie zjawiska i znacznych wahaniach przypadkowych.

Reguła predykcji:

yn+1^=t=nk+1nytwt(nk).

Prognoza na okres n+1 równa jest ważonej średniej arytmetycznej z ostatnich k-okresów: n,n1,,nk+1

Wagi wi powinny być dodatnie, malejące (z uwagi na starzenie się danych – informacji), oraz sumować się do jedności (wi1+wi2+...+win=1).

Obowiązują trzy zasady dobierania wag:

  • i=1kwi=1,
  • wiwi+1,
  • wi0.

Na przykład sprawdzamy zużycie energii elektrycznej z dwóch poprzednich okresów (sprzed roku i dwóch lat). Dobieramy wagi (dwie bo dwa poprzednie okresy) zgodnie z zasadami powyżej. Np. w1 niech będzie równe 0,4 (w1=0,4) a w2 niech będzie równe 0,6 (w2=0,6). Sumują się one do jedności (bo w1+w2=1).

Następnie mnożymy wartość empiryczną (w tym przykładzie faktyczne zużycie energii elektrycznej) sprzed dwóch lat przez wagę w1=0,4. W kolejnym kroku mnożymy wartość empiryczną sprzed roku przez wagę w2=0,6 po czym dodajemy otrzymane wartości, a następnie dzielimy przez sumę wag, czyli 1. Tak otrzymana wartość dla k=2 (bo dwa okresy) jest wartością prognozowaną na rok bieżący.

Możemy analogicznie do poprzedniego przykładu wziąć trzy wartości empiryczne dotyczące takiego zużycia energii, tj. z poprzedniego roku, sprzed dwóch oraz sprzed trzech lat. Wtedy musimy dobrać trzy wagi (czyli k będzie równe 3). Wyznaczamy najpierw poszczególne wagi, niech to będzie w1=0,1, w2=0,3 i w3=0,6. Następnie wartość empiryczną najstarszą, czyli sprzed trzech lat mnożymy przez w1=0,1, wartość empiryczną sprzed dwóch lat mnożymy przez w2=0,3 a wartość empiryczną z ubiegłego roku mnożymy przez w3=0,6. Tak wyliczone wartości dodaje się do siebie, a następnie otrzymaną sumę należy podzielić przez sumę wag (0,1+0,3+0,6=1) zgodnie z zasadą wyliczania średniej arytmetycznej ważonej. I tu znowu otrzymany wynik jest wartością prognozowaną na kolejny okres, czyli w naszym przykładzie na rok bieżący.