Kwantyfikator rozgałęziony

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Dopracować Kwantyfikator rozgałęziony (inaczej kwantyfikator Henkina) – zbiór częściowo uporządkowany

{Q1x1,Q2x2,Qnxn},

gdzie Qi{,}  dla i{1,2,3,,n}.

W rachunku predykatów prefiks kwantyfikatorowy jest liniowym porządkiem, tzn. w formule

Q1x1Q2x2Qnxnϕ(x1,x2,,xn)

wartość zmiennej xi wiązanej przez kwantyfikator Qi zależy od wartości zmiennych x1,,xi1 wiązanych przez kwantyfikatory Q1,Q2,,Qi1. W formule z kwantyfikatorem rozgałęzionym może być inaczej.

Przykłady kwantyfikatorów rozgałęzionych

Najprostszym kwantyfikatorem Henkina jest QH:

(QHx1,x2,y1,y2)ϕ(x1,x2,y1,y2)(x1y1x2y2)ϕ(x1,x2,y1,y2).

Po zastosowaniu skolemizacji ma on postać

fgx1x2ϕ(x1,x2,f(x1),g(x2)).

Qh jest wystarczająco silny, żeby wyrazić kwantyfikator Q (tzn. „istnieje nieskończenie wiele”)

(Qx)ϕ(x)a(QHx1,x2,y1,y2)[ϕ(a)(x1=x2y1=y2)(ϕ(x1)(ϕ(y1)y1a))].

Wynika z tego m.in. że logika pierwszego rzędu z dodanym QH jest równoważna fragmentowi Σ11 logiki drugiego rzędu.

Za pomocą QH można też zdefiniować:

  • Kwantyfikator Reschera: „Moc zbioru elementów spełniających ϕ jest mniejsza lub równa mocy zbioru elementów spełniających ψ
(QLx)(ϕx,ψx)Card({x:ϕx})Card({x:ψx})(QHx1x2y1y2)[(x1=x2y1=y2)(ϕx1ψy1)].
  • Kwantyfikator Härtiga: „Zbiór elementów spełniających φ jest równoliczny ze zbiorem elementów spełniających ψ
(QIx)(ϕx,ψx)(QLx)(ϕx,ψx)(QLx)(ϕx,ψx).
  • Kwantyfikator Changa: „Moc zbioru elementów spełniających φ jest równoliczny z uniwersum modelu
(QCx)(ϕx)(QLx)(x=x,ϕx).

Historia i zastosowanie

Kwantyfikator rozgałęziony pojawił się po raz pierwszy w „Some Remarks on Infinitely Long Formulas” Leona Henkina[1].

Jest to podstawowe pojęcie w IF-logice (ang. IF-logic, independence-friendly logic, informational-independence logic) Jaakko Hintikki i Gabriela Sandu.

Siła rachunku predykatów z kwantyfikatorami rozgałęzionymi jest większa niż logiki pierwszego rzędu, ale mniejsza niż logiki drugiego rzędu.

Przypisy

Szablon:Przypisy

  1. Leon Henkin „Some Remarks on Infinitely Long Formulas”, Infinitistic Methods, Proceedings of the Symposium on Foundations of Mathematics, Warsaw, 1959.