Jeden dzieli drugi wybiera
Jeden dzieli, drugi wybiera – tradycyjna metoda „sprawiedliwego” podziału pomiędzy dwie osoby. Jedna z osób dokonuje podziału na dwie części, następnie druga wybiera jedną z części dla siebie.
Metoda ma zastosowanie do rzeczy „dowolnie podzielnych”, co oznacza, że:
- dzielona rzecz nie traci wartości wskutek podziału, oraz
- podział można przeprowadzić w dowolnie wybranym stosunku.
Wymóg pierwszy wyklucza zastosowanie metody do przedmiotów niepodzielnych (np. książka). Wymóg drugi wyklucza przedmioty niedające się podzielić „równo” według żadnego z uczestników podziału (np. trzy takie same monety). Jest on podstawą założenia, że przynajmniej jeden z uczestników podziału (dzielący) może podzielić rzecz na części o równej (według niego) wartości. Dzięki temu nie zostanie pokrzywdzony, niezależnie od wyboru drugiego uczestnika.
Uogólnienia
Metodę łatwo uogólnić na dowolny podział w proporcji N do M: jeden dzieli na N+M części, drugi wybiera tyle, ile mu przysługuje.
Uogólnienie na więcej osób jest trudniejsze. Jeśli możliwe są podziały tego co już podzielono, należy podzielić między 2 graczy, potem każdy z nich dzieli się z kolejnym w proporcji 2:1, potem każdy z kolejnym 3:1 itd., co prowadzi do niepraktycznie dużej liczby podziałów. Jeśli dzielone było np. ciasto, to co z niego zostanie po takim podziale dla 6 osób to będą stosy okruchów dla każdego (podział na kawałków).
Problem ma miejsce również jeśli gracze mają różną funkcję oceny podziałów. Gracz dzielący tworzy jedną część, którą przeciwnik ocenia na więcej niż 50% wartości, i drugą, którą ocenia na mniej niż 50%, za to o wiele więcej wartą według własnej oceny. Tak więc dzielący jest w o wiele lepszej sytuacji niż wybierający.
Jeśli ma miejsce sytuacja iterowania zasady „jeden dzieli drugi wybiera”, w takim przypadku może mieć sens wybranie „gorszej” części, żeby ukarać przeciwnika i zmusić go do lepszych podziałów.