Hipoteza Pólyi

Hipoteza Pólyi – matematyczna hipoteza, mówiąca że dla dowolnej liczby naturalnej $n>1,$ co najmniej 50% liczb naturalnych mniejszych od $n$ ma nieparzystą liczbę czynników pierwszych. Hipotezę tę postawił w 1919 roku węgierski matematyk George Pólya. W 1958 roku wykazano, że jest to nieprawdą.

Hipoteza

Plik:LiouvillePL.svg

Suma wartości funkcji Liouville’a do $n=10^4$

Błąd przy generowaniu miniatury:

Suma wartości funkcji Liouville’a do $n=10^7$

Hipoteza Pólyi mówi, że jeżeli dla dowolnego $n>1$ podzielimy liczby naturalne mniejsze od $n$ na dwie grupy, w zależności od tego, czy dana liczba ma parzystą, czy nieparzystą liczbę czynników pierwszych, to w pierwszej grupie nigdy nie będzie więcej liczb niż w drugiej. Powtórzone czynniki pierwsze liczymy odpowiednią liczbę razy, na przykład: 24 = 2³ · 3¹ ma 3+1 = 4 czynniki pierwsze.

Równoważnie, przy użyciu funkcji Liouville’a, hipotezę tę można zapisać jako

$L(n)=\sum _{k=1}^n\lambda (k)⩽0$

dla wszystkich $n,$ gdzie $\lambda (k)=(-1{)}^{\mathrm{\Omega }(k)}$ ma wartość +1 gdy liczba czynników pierwszych $k$ jest parzysta, a −1 gdy jest nieparzysta.

Obalenie

Hipoteza Pólyi została obalona przez C.B. Haselgrove’a w 1958 roku. Pokazał on, że istnieje kontrprzykład rozmiaru oszacowanego przez niego na 1,845 · 10³⁶¹. Wielkość tego kontrprzykładu pokazuje niebezpieczeństwo opierania się na nawet bardzo daleko sięgających sprawdzeniach komputerowych.

Dokładny kontrprzykład równy $n=906180359$ został podany przez R.S. Lehmana w 1960 roku. Najmniejszy istniejący kontrprzykład, wynoszący $n=906150257,$ podał Minoru Tanaka w 1980 roku.

Bibliografia

• R.S. Lehman, On Liouville’s function. Math. Comp. 14 (1960), s. 311–320.
• M. Tanaka, A Numerical Investigation on Cumulative Sum of the Liouville Function, „Tokyo Journal of Mathematics” 3, (1980) s. 187–189.

Linki zewnętrzne

• Szablon:MathWorld [dostęp 2022-07-02].