Gwint okrągły

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zarys gwintu okrągłego wg normy PN-84/M02035

Gwint okrągły (gwint o zarysie kołowym) – ma zaokrąglony zarys, przez co charakteryzuje się dużą wytrzymałością zmęczeniową i statyczną. Jest stosowany w połączeniach spoczynkowych często rozłącznych oraz narażonych na zanieczyszczenia i korozję, m.in. w złączach wagonowych, hakach żurawi, przewodach pożarniczych, elektrotechnice[1]. Gwinty o zarysie kołowym określa norma PN-84/M02035 (w zakresie średnic od 8 do 200 mm).

Oznaczenia i wymiary[2]

  • Oznaczenie rodzaju gwintu – symbol Rd i średnica znamionowa w milimetrach, np. Rd40.
  • Średnica znamionowa d
  • Podziałka P
  • H=1,86603P
  • Głębokość nośna gwintu H1=0,08350P
  • Wysokość gwintu H2=0,5P
  • Promień wierzchołków śruby r=0,23851P
  • Promień wierzchołków nakrętki R=0,25597P
  • Promień dna bruzdy R2=0,22105P
  • Luz pomiędzy wierzchołkami a dnami bruzd a=0,05P
  • Średnica podziałowa D2=d2
  • Średnica rdzenia śruby d1
  • Średnica otworu nakrętki D1

Zobacz też

Przypisy

Szablon:Przypisy

Szablon:Rodzaje gwintów

  1. A. Skoć, J. Spałek „Podstawy konstrukcji Maszyn”, WNT Warszawa 2006.
  2. Szablon:Cytuj