Efektywna liczba partii
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
Efektywna liczba partii lub wskaźnik Laaksa i Taagepery – wskaźnik opracowany w 1979 roku przez M. Laaksa i R. Taageperę, pozwalający ustalić liczbę partii mających realny wpływ w danym parlamencie. Wskaźnik to liczba partii, które znalazłyby się w danym parlamencie przy założeniu, że wszystkie miałyby równą siłę i zachowany zostałby stopień fragmentacji partyjnej. Efektywną liczbę partii można uzyskać przez zastosowanie następującego wzoru:
gdzie to efektywna liczba partii, a to odsetek miejsc w parlamencie zajmowanych przez daną partię[1].
Przykład
| Sejm RP VIII kadencji | |
|---|---|
| Klub/Koło | Liczba posłów |
| Prawo i Sprawiedliwość | 234 |
| Platforma Obywatelska | 136 |
| Kukiz’15 | 32 |
| Nowoczesna | 27 |
| Polskie Stronnictwo Ludowe | 15 |
| Unia Europejskich Demokratów | 4 |
| Wolni i Solidarni | 3 |
| Republikanie | 3 |
| niezrzeszeni | 6 |
| Łącznie | 460 |
Zatem obecnie (21 lipca 2017) efektywna liczba partii w polskim Sejmie wynosi 2,81.