Arytmetyzacja języka

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Arytmetyzacja języka lub arytmetyzacja składni – metoda efektywnego numerowania wszystkich wyrażeń języka badanej teorii za pomocą liczb naturalnych. Wprowadzona przez Kurta GödlaSzablon:Fakt, pojawia się w dowodzie twierdzenia nazwanego jego nazwiskiem[1].

Aby każdemu wyrażeniu przyporządkować pewną liczbę, przyporządkowuje się najpierw pewne liczby podstawowym znakom teorii (znaki stałe, znaki zmienne), a następnie dowolnym wyrażeniom, czyli ciągom skończonym znaków elementarnych. W rezultacie każde wyrażenie A rozważanej teorii – niezależnie czy jest nim znak elementarny, czy ciąg znaków (formuła), czy też ciąg ciągów znaków (ciąg formuł) – posiada przyporządkowany mu jednoznacznie pewien numer Nr A. Funkcja Nr przekształca w sposób wzajemnie jednoznaczny wyrażenia teorii w pewien podzbiór zbioru liczb naturalnych. Zamiast mówić o własnościach zbioru wyrażeń (obliczalność, rekurencyjna przeliczalność) można mówić o własnościach zbioru ich numerów.

Przykład

Dziewiętnastu znakom teorii arytmetyki można przyporządkować 19 kolejnych liczb naturalnych zgodnie z tabelą:

( ) ¬ 0 S < + P = x I ,
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19

Jeżeli a jest jednym z powyżej wypisanych 19 znaków podstawowych, to przez Nr a oznaczymy przyporządkowaną mu liczbę w tabeli. Każdemu wyrażeniu A będącemu ciągiem symboli podstawowych

A=a1a2an

można przyporządkować numer

Nr A=2Nra13Nra2pnNran,

gdzie pn oznacza n-tą liczbę pierwszą. Na przykład wyrażeniu „x=0” odpowiada numer

217516710.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia