Wzór Blacka-Scholesa

Z testwiki
Wersja z dnia 09:11, 30 cze 2023 autorstwa imported>Beno (WP:SK+Bn+mSI.v2)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Integracja Wzór Blacka-Scholesa to podstawowy wzór wyceny optymalnej ceny opcji na kupno akcji lub towarów na giełdzie.

Wzór Blacka-Scholesa dla europejskiej opcji kupna

Niech:

C – cena opcji kupna,
S – aktualna cena instrumentu bazowego,
X – cena rozliczenia opcji,
T – termin wygaśnięcia opcji (liczony w latach),
r – wysokość stopy procentowej wolnej od ryzyka dla terminu wygaśnięcia opcji (stawka wyrażona w skali roku),
Φ()dystrybuanta standardowego rozkładu normalnego,
σ – współczynnik zmienności ceny instrumentu bazowego (ang. volatility).
C=SΦ(lnSX+(r+σ22)TσT)XerTΦ(lnSX+(rσ22)TσT).

Wzór Blacka-Scholesa dla europejskiej opcji sprzedaży

P – cena opcji sprzedaży

P=XerTΦ(lnSX(rσ22)TσT)SΦ(lnSX(r+σ22)TσT).

Uzasadnienie wzoru

Uzasadnienie na przykładzie europejskiej opcji kupna – analogicznie dla innych rodzajów opcji.

W chwili, w której możemy wykorzystać opcję, objęty nią walor będzie miał pewną ceną rynkową. Jeśli cena zawarta w opcji jest korzystniejsza od rynkowej, zrealizujemy opcję i nasz zysk z tej operacji będzie równy różnicy między ceną oferowaną a ceną rynkową. Jeśli cena oferowana jest mniej korzystna, opcji oczywiście nie zrealizujemy.

Cena rynkowa w chwili realizacji ST jest pewną zmienną losową. Wartość oczekiwana zysku z realizacji opcji wynosi więc:

E(STX)+=X+(STX)P(ST)dST.

Ponieważ pieniądze te dostać możemy dopiero po upływie ustalonego czasu, musimy przyjąć odpowiednią poprawkę. Ponieważ 1 jednostka monetarna zainwestowana w inwestycje pozbawione ryzyka po upływie czasu T jest warta erT, wartość opcji jest erT razy mniejsza od spodziewanego zysku:

C=erTX+(STX)P(ST)dST=erT(X+STP(ST)dSTX+XP(ST)dST),

gdzie ST – cena akcji w chwili T – jest zmienną losową.

Logarytm relatywnej zmiany ceny w jednostce czasu

Yk=lnSk+1Sk

jest zmienną losową o rozkładzie, z dobrym przybliżeniem, normalnym, o odchyleniu standardowym równym σ i średniej równej średniej stopie zwrotu z inwestycji na rynku – N(r,σ2).

Tak więc

ST=S0×elnS1S0×elnS2S1××elnSTST1=S0eY0++YT1=S0eY,

gdzie Y jest sumą T niezależnych zmiennych losowych o identycznym rozkładzie w przybliżeniu normalnym, tak więc ma rozkład N(Tr,Tσ2)

C=erT(ST>XSTP(ST)dSTXST>XP(ST)dST)=erT(S0eY>XS0eYP(Y)dYXS0eY>XP(Y)dY)=erT(Y>lnXS0S0eYP(Y)dYXY>lnXS0P(Y)dY)=erT(S0lnXS0+eYP(Y)dYXlnXS0+P(Y)dY).

Druga całka jest łatwa do policzenia – to dystrybuanta rozkładu normalnego o średniej rT i wariancji σ2T. Musimy jednak przekształcić pierwszą do wygodniejszej postaci.

Y możemy standaryzować, odejmując średnią rT i dzieląc przez odchylenie standardowe σT, w wyniku czego otrzymujemy zmienną o standardowym rozkładzie normalnym.

C=S0erTlnXS0+eYPN(rT,σ2T)(Y)dYXerTlnXS0+PN(rT,σ2T)(Y)dY=S0erTlnXS0+eYPN(0,1)(YrTσT)dYXerTlnXS0+PN(0,1)(YrTσT)dY.

Przekształcając wyrażenie pod pierwszą całką:

eYPN(0,1)(YrTσT)=eY12πe12(YrT)2σ2T=12πe12(YrT)2+2σ2TYσ2T.

Zobacz też