Równanie Kohlrauscha

Równanie Kohlrauscha – równanie opisujące zależność przewodnictwa molowego mocnych elektrolitów w roztworze rozcieńczonym, sformułowane przez Friedricha Kohlrauscha (1840–1910) w XIX wieku na podstawie badań eksperymentalnych. Obecnie jest tłumaczone teoretycznie w ramach teorii Debye’a-Hückla-Onsagera.

Równanie ma postać:

${\mathrm{\Lambda }}_{\mathrm{m}}={\mathrm{\Lambda }}_{\mathrm{m}}^0-K\sqrt{c},$

gdzie:

• ${\mathrm{\Lambda }}_{\mathrm{m}}$ – przewodnictwo molowe,
• ${\mathrm{\Lambda }}_{\mathrm{m}}^0=\underset{c\to 0}{\lim }{\mathrm{\Lambda }}_{\mathrm{m}}$ – graniczne przewodnictwo molowe przy stężeniu dążącym do zera, gdy jony praktycznie ze sobą nie mogą oddziaływać; można je wyrazić jako sumę wkładów poszczególnych jonów,
• $K$ – współczynnik zależny od stechiometrii elektrolitu,
• $c$ – stężenie elektrolitu.

Bibliografia

• Szablon:Cytuj stronę