Porosprężystość

Z testwiki
Wersja z dnia 10:41, 17 lis 2023 autorstwa imported>Emptywords (int.)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Porosprężystość, poroelastyczność – dział mechaniki ośrodków ciągłych zajmujący się ośrodkiem złożonym z dwóch faz: sprężystego szkieletu i lepkiego płynu. W ośrodku porosprężystym odkształcenia fazy stałej i przepływ płynu są wzajemnie sprzężone.

Teoria porosprężystości została zaproponowana po raz pierwszy przez Szablon:Link-interwiki w 1941 w pracy dotyczącej trójwymiarowej konsolidacji gruntu[1]. Oprócz mechaniki skał i gruntów, obecnie teoria porosprężystości wykorzystywana jest w szeroko pojętej mechanice ośrodków porowatych wypełnionych płynem, takich, jak np. tkanki i komórki. Model porosprężystości uzupełniony o prawo Darcy’ego nazywany jest modelem Biota-Darcy’ego. Nazwa „porosprężystość” powstała jako analogia do termosprężystości, ze względu na podobną formę związków konstytutywnych.

Oryginalne związki konstytutywne dla odkształcenia ośrodka oraz zmiany zawartości płynu mają postać (Biot, 1941):

εij=σij2GvEσkkδij+σδij3H,
ζ=σii3H+σR,

gdzie:

εijtensor odkształcenia w szkielecie,
σijtensor naprężenia w szkielecie,
Gmoduł odkształcenia poprzecznego,
v – współczynnik Poissona,
Emoduł Younga,
σ – naprężenie w płynie,
H – miara ściśliwości gruntu pod wpływem zmiany ciśnienia w płynie.
R – miara zmiany zawartości płynu pod wpływem zmiany ciśnienia w płynie.

Związki dla naprężeń w szkielecie i płynie[2]:

σij=2Nεij+(Aε+Qζ)δij,
σδij=Qεδij+Rϑδij,

gdzie:

A i N – współczynniki dla ośrodka porowatego odpowiadającego stałym Lamégo ośrodka sprężystego,
Q – współczynnik określający ilość płynu, która może być wtłoczona do ciała bez zmiany jego objętości.

Przypisy

Szablon:Przypisy

Bibliografia

  • Detournay E., Cheng A.H., (1993). „Fundamentals of poroelasticity”, w Fairhurst C (red.), Comprehensive Rock Engineering: Principles, Practice and Projects. Vol. II, Analysis and Design Method. Pergamon Press, s. 113–171.
  • Coussy, Olivier (2003). Poromechanics doi:10.1002/0470092718, Szablon:ISBN.
  • Uciechowska-Grakowicz A., (2018) „Teoria Porosprężystości”, w: T. Strzelecki (red.), Mechanika ośrodków porowatych. DWE, s. 323–379, Szablon:ISBN.