Współczynniki Clebscha-Gordana

Z testwiki
Wersja z dnia 22:26, 15 lip 2024 autorstwa imported>Chrumps (kat.)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Współczynniki Clebscha-Gordana – współczynniki liczbowe pojawiające się w rozkładzie stanów kwantowych, będących stanami własnymi operatorów momentu pędu, spinu bądź izospinu. Wartości współczynników Clebscha-Gordana są stabelaryzowane. Współczynniki te zostały wprowadzone przez niemieckich matematyków Alfreda Clebscha i Pawła Gordana, w związku z rozwojem teorii niezmienników. Szablon:Osobny artykuł

Sprzężenie dwóch stanów kwantowych

Jeżeli dwa stany kwantowe |j1,m1 oraz |j2,m2 opisane liczbami kwantowymi momentu pędu orbitalnego/spinowego j1 oraz j2 oraz liczbami kwantowymi m1 oraz m2, opisującymi rzuty wektorów momentu pędu na wybraną oś z sprzęgają się ze sobą, to powstający stan jest superpozycją stanów |j,m, tj.

|j1,m1|j2,m2=jCmm1m2jj1j2|j,m
przy czym:
  • m=m1+m2
  • j|m|, j{|j1j2|,|j1j2|+1,,j1+j2},
  • Cmm1m2jj1j2 – współczynniki Clebscha-Gordana.

Rozkład danego stanu sprzężonego

Słuszna jest też relacja odwrotna, pozwalająca znaleźć rozkład danego stanu sprzężonego |j,m w bazie |j1,m1|j2,m2 stanów niesprzężonych

|j,m=j1,j2m1,m2Cmm1m2jj1j2|j1,m1|j2,m2
przy czym m1,m2 oraz j1,j2 takie że:
  • m1+m2=m,
  • |j1j2|=j lub |j1j2|+1=j lub ,j1+j2=j.

Stany kwantowe operatora izospinu

Współczynniki Clebscha-Gordana znajdują ważne zastosowanie w znajdowaniu stanów po sprzężeniu stanów izospinowych oddziałujących cząstek lub w rozkładzie stanu sprzężonego w bazie dwóch stanów niesprzężonych – pozwala to np. obliczać amplitudy rozpraszania oddziałujących cząstek lub względne prawdopodobieństwa rozpadu danej cząstki na inne cząstki elementarne. Z uwagi na to, że operatory izospinu I^ i rzutu izospinu I^3 na wybraną oś mają identyczne własności algebraiczne jak operatory orbitalnego i spinowego momentu pędu, współczynniki Clebscha-Gordana są takie same, jak w przypadku stanów momentu pędu.

Przykład: sprzężenie stanów j1=1/2,j2=1/2

Omówimy tu sposób wykorzystania tabel ze współczynnikami C-G na podstawie przypadku sprzęgania stanów o liczbach kwantowych j1=1/2,j2=1/2.

(1) W kolejnych wierszach tabel podane są możliwe wartości j,m,m1,m2.

(2) Współczynniki C-G dla danych wartości j,m i wartości m1,m2 są na skrzyżowaniu kolumny z wartościami j,m oraz wiersza w wartościami m1,m2 – podano je wytłuszczonym drukiem.Przy czym z podanych wartości liczbowych należy wyciągnąć pierwiastek kwadratowy, zostawiając ewentualny znak – przed pierwiastkiem.

j1=1/2j2=1/2
j 1
m 1
m1, m2 +1/2, +1/2 1
cd. j1=1/2j2=1/2
j 1 0
m 0 0
m1, m2 1/2, −1/2 1/2 1/2
m1, m2 −1/2, 1/2 1/2 −1/2
cd. j1=1/2j2=1/2
j 1
m −1
m1, m2 −1/2, −1/2 1

Np. dla m1=+1/2,m2=1/2 mamy

  • dla j=1,m=0 współczynnik C=1/2
  • dla j=0,m=0 współczynnik C=1/2

Na podstawie tabel odczytujemy: (a) stany |1/2,+1/2,|1/2,+1/2 sprzęgają się w stan |1,+1, tj.

|1/2,+1/2|1/2,+1/2=|1,+1

(b) stany |1/2,+1/2|1/2,1/2 sprzęgają się w superpozycję stanów |1,0,|0,0, tj.

|1/2,+1/2|1/2,1/2=12|1,0+12|0,0

(c) stany |1/2,1/2|1/2,+1/2 sprzęgają się w superpozycję stanów |1,0,|0,0, tj.

|1/2,1/2|1/2,+1/2=12|1,012|0,0

(d) stany |1/2,1/2|1/2,1/2 sprzęgają się w stan |1,1, tj.

|1/2,1/2|1/2,1/2=12|1,1

Przykład: Rozkład danego stanu sprzężonego

Na podstawie powyższych tabel można znaleźć rozkład danego stanu sprzężonego |j,m w bazie |j1,m1|j2,m2 stanów niesprzężonych: tym razem znajdujemy tabelę z odpowiednimi wartościami j,m, a następnie odczytujemy współczynniki C-G w kolumnie, odpowiadającej tym wartościom.

Np. niech j=1,j1=j2=1/2; wtedy liczby mj,mj1,mj2 mogą mieć wartości:

mj=+1,0,1,
mj1=+1/2,1/2,
mj2=+1/2,1/2.

Na podstawie tabel odczytujemy:

(a) stan |1,+1 rozkłada się w pojedynczy sposób

|1,+1=|1/2,+1/2|1/2,+1/2

(b) stan |1,0 rozkłada się na superpozycję stanów

|1,0=12|1/2,+1/2|1/2,1/2+12|1/2,1/2|1/2,+1/2

(c) stan |1,1 rozkłada się w pojedynczy sposób

|1,+1=|1/2,+1/2|1/2,+1/2

(d) stan |0,0 rozkłada się na superpozycję stanów

|0,0=12|1/2,+1/2|1/2,1/212|1/2,1/2|1/2,+1/2

Bibliografia