Odstęp QT

Odstęp QT na schemacie zapisu EKG pojedynczego cyklu pracy serca

Odstęp QT – fragment zapisu elektrokardiograficznego od początku załamka Q do końca załamka T, obejmujący wspólny czas trwania zespołu QRS, odcinka ST i załamka T. Czas jego trwania i morfologia zapisu odpowiada depolaryzacji i repolaryzacji mięśniówki komór. Nieprawidłowy odstęp QT stwarza predyspozycję do występowania groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmu.

Odstęp QT

Odstęp QT obejmuje wspólny czas trwania zespołu QRS, odcinka ST i załamka T niezależnie od tego czy zespół QRS rozpoczyna się od załamka Q czy RSzablon:Odn. Długość odstępu QT zależy od rytmu serca, a także w minimalnym stopniu od płci i wieku badanej osobySzablon:Odn i odpowiada w zapisie elektrokardiograficznym czasowi od rozpoczęcia depolaryzacji mięśnia komór do zakończenia okresu ich repolaryzacjiSzablon:Odn.

Skorygowany odstęp QT

Dla celów diagnostycznych najczęściej używany jest wzór BazettaSzablon:Odn (od nazwiska jego twórcy fizjologa Henry’ego Cuthberta BazettaSzablon:R)

$Q{T}_B=\frac{QT}{\sqrt{RR}}$

gdzie:

$Q{T}_B$ – skorygowany odstęp QT

$RR$ – odstęp od początku zespołu QRS do początku następnego zespołu QRS mierzony w sekundach.

Wartości QT skorygowane według wzoru Bazetta są zawyżone przy częstotliwości rytmu serca powyżej 100/min, natomiast zaniżone przy wartościach rytmu serca poniżej 50/minSzablon:Odn.

Inne wzory stosowane w obliczeniu QTcSzablon:Odn:

• wzór Fridericii (od nazwiska jego twórcy duńskiego lekarza Louisa Sigurda FridericiiSzablon:R)

$Q{T}_F=\frac{QT}{\sqrt[3]{RR}}$

• wzór Framigham (od nazwy badania, podczas którego został opracowany)Szablon:R

$Q{T}_{LC}=QT+0,154(1-RR)$

• wzór Hodgesa (od nazwiska jego twórcy M. HodgesaSzablon:R)

$Q{T}_H=QT+1,75(HR-60)$

• wzór Ashmana (od nazwiska jego twórcy amerykańskiego lekarza Richarda AshmanaSzablon:R)

$Q{T}_A=K_1\log (10[RR+K_2])$

gdzie $K_1$ = 0,390 dla kobiet i 0,380 dla mężczyzn, a $K_2$ = 0,07

Obliczenia skorygowanego odstępu QT

• Odstęp QT może różnić się długością trwania między poszczególnymi odprowadzeniami, wtedy kiedy końcowa część załamka T leży na linii izoelektrycznej w niektórych odprowadzeniach. W takim przypadku jako właściwy należy przyjąć najdłuższy zmierzony odcinek QT.
• Załamek T może się łączyć z załamkiem U tworząc połączenie nie leżące w linii izoelektrycznej. W takim przypadku należy przyjąć jako koniec odstępu QT początek załamka U.
• Załamek T może się łączyć z załamkiem P tworząc połączenie nie leżące w linii izoelektrycznej. W takim przypadku należy przyjąć jako koniec odstępu QT początek załamka PSzablon:Odn.

Automatyczna analiza EKG, gdy wskazuje na wydłużenie QT, wymaga manualnej weryfikacjiSzablon:R.

Norma skorygowanego odstępu QT

Normy odstępu QT skorygowanego według wzoru BazettaSzablon:Odn

QTc (ms)	Dzieci (1–15 lat)	Kobiety	Mężczyźni
prawidłowe	<440	<450	<430
graniczne	440–460	450–460	430–450
wydłużone	>460	>460	>450

Nieprawidłowy odstęp QT

Nieprawidłowy odstęp QT stwarza predyspozycję do występowania groźnych dla życia komorowych zaburzeń rytmuSzablon:Odn. Podczas ostrej fazy zawału mięśnia sercowego oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego wydłużenie odstępu QT najczęściej powoduje częstoskurcz komorowy. W przypadku wrodzonego wydłużenia odstępu QT oraz wydłużenia odstępu QT związanego ze stosowaniem leków najczęściej występują torsade de pointes, migotanie komór lub torsade de pointes przechodzące w migotanie komórSzablon:Odn.

Wrodzone skrócenie odstępu QT

• zespół krótkiego QT

Nabyte skrócenie odstępu QT

• hiperkalcemia
• hiperkaliemia
• wysiłek fizyczny

Wrodzone wydłużenie odstępu QT

• zespół Andersen-TawilaSzablon:R
• zespół Jervella i Lange-Nielsena
• zespół Romano-WardaSzablon:Odn

Nabyte wydłużenie odstępu QT

• choroby ośrodkowego układu nerwowego
  • krwiak śródczaszkowy
  • nadciśnienie śródczaszkowe
  • przerzuty nowotworowe do mózgu
  • tętniak tętnic mózgowych
  • zakrzep śródczaszkowy
• guz chromochłonny
• hipotermia
• jadłowstręt psychiczny
• leki przeciwarytmiczne z grupy I (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid, apryndyna)
• leki przeciwarytmiczne z grupy III (amiodaron i sotalol)
• leki psychotropowe (imipramina, tiorydazyna)
• uszkodzenie i niedokrwienie mięśnia sercowego
• zaburzenia elektrolitowe
  • hipokalcemia
  • hipokaliemia
  • hipomagnezemia
• zatrucie fosforanami organicznymiSzablon:Odn
• zawał mięśnia sercowego

Bibliografia

• Szablon:Cytuj książkę
• Szablon:Cytuj książkę
• Szablon:Cytuj pismo

Linki zewnętrzne

• Szablon:Cytuj stronę