Złota reguła Fermiego

Złota reguła Fermiego – reguła określająca średnią częstość przejść pomiędzy dwoma stanami kwantowymi układu występujących pod wpływem zaburzenia okresowego. Sformułowana przez Enrica Fermiego.

Jeśli hamiltonian układu dany jest wzorem

$\hat{H}={\hat{H}}^0+{\hat{H}}^1{\mathrm{e}}^{-\mathrm{i}\omega t},$

gdzie:

${\hat{H}}^0$ – hamiltonian układu niezaburzonego,

${\hat{H}}^1$ – amplituda zaburzenia,

$\omega$ – częstość zaburzenia.

To średnia częstość przejść ze stanu $i$ do stanu $f$ dana jest wzorem

$R_{i\to f}=\frac{2\pi }{\hslash }|⟨f^0|{\hat{H}}^1|i^0⟩{|}^2\delta (E_f^0-E_i^0-\hslash \omega ),$

gdzie:

$|i^0⟩,$ $|f^0⟩$ – stany własne operatora ${\hat{H}}^0,$

$E_i^0,$ $E_f^0$ – wartości własne operatora ${\hat{H}}^0,$

$\delta$ – delta Diraca.

Bibliografia

• Szablon:Cytuj książkę