Rozkład Pareta

Rozkład Pareta (od nazwiska Vilfreda Pareta) – ciągły rozkład prawdopodobieństwa, spełniający potęgowe prawo skalowania, występujący m.in. w naukach społecznych, geofizyce i aktuariacie. Poza ekonomią jest czasem nazywany rozkładem Bradforda.

Pareto oryginalnie używał tego rozkładu do opisu alokacji dóbr w społeczeństwie, gdyż jak zauważył większa część bogactwa dowolnego społeczeństwa jest w posiadaniu niewielkiego procenta jego członków.

Idea ta jest czasem wyrażana jako tzw. zasada Pareta, mówiąca, że 20% populacji posiada 80% bogactwa. Konkretne wartości mogą być jednak inne w zależności od parametrów rozkładu.

Rozkład Pareta występuje też w wielu innych sytuacjach, w szczególności:

• częstości występowania słów w długich tekstach (kilka słów jest używanych często, wiele słów rzadko),
• rozmiary osiedli ludzkich (mało dużych miast, dużo małych wsi),
• wielkości plików przesyłanych protokołem TCP w internecie (dużo małych plików, mało dużych plików),
• klastry kondensatu Bosego-Einsteina w okolicach zera Kelwina,
• pojemność złóż ropy naftowej (mało dużych pól naftowych, dużo małych pól),
• czas wykonywania procesu obliczeniowego przez superkomputer (niewiele długich procesów, dużo krótkich),
• rozmiar ziarenek piasku,
• rozmiar meteorytów,
• liczba gatunków w rodzaju (intuicyjnie: im większy rodzaj, tym większa skłonność badaczy do podzielenia go na dwa mniejsze dla lepszego oddania indywidualnych cech zawierających się w nim gatunków),
• powierzchnia spalona podczas pożaru lasu,
• rozmiar finansowej odpowiedzialności ubezpieczyciela w związku z wypadkami losowymi jego klientów przy ubezpieczeniu OC, AC oraz od wypadków przy pracy.

Zobacz też

• zasada Pareta