Twierdzenie Orego

Z testwiki
Wersja z dnia 10:10, 25 mar 2024 autorstwa imported>MalarzBOT (przenoszę szablon {{Teoria grafów}} na koniec artykułu)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Twierdzenie Orego – twierdzenie podające warunek wystarczający na to, aby graf miał cykl Hamiltona. Zostało ono sformułowane w roku 1961 przez norweskiego matematyka Øysteina Orego.

Treść twierdzenia

Jeżeli w grafie prostym G o n wierzchołkach, n>2 zachodzi następująca nierówność:

deg(v)+deg(u)n

dla każdej pary niepołączonych bezpośrednio krawędzią wierzchołków u i v (tj. takich, że {v,u}E(G)), to graf G posiada cykl Hamiltona.

Wersja twierdzenia z drogą Hamiltona

Jeżeli w grafie prostym G o n wierzchołkach, n>2 zachodzi następująca nierówność:

deg(v)+deg(u)n1

dla każdej pary niepołączonych bezpośrednio krawędzią wierzchołków u i v (tj. takich, że {v,u}E(G)), to graf G posiada drogę Hamiltona.

Dowód twierdzenia

Dowód nie wprost. Przypuśćmy, że twierdzenie jest fałszywe, czyli dla pewnej liczby n istnieje kontrprzykład G – graf, który spełnia założenie twierdzenia, ale nie jest Hamiltonowski. Spośród wszystkich takich grafów rozpatrzmy te, które mają najmniejszą liczbę wierzchołków, a spośród nich (grafów) taki, dla którego wartość |E(G)| jest maksymalna. Jest to podgraf pełnego grafu hamiltonowskiego Kn. Dodanie do G krawędzi z grafu Kn daje w wyniku graf, który nadal spełnia założenia twierdzenia i który ma więcej niż |E(G)| krawędzi, a więc ze względu na wybór grafu G tak powstały graf będzie miał cykl Hamiltona. To znaczy, że G musi mieć (przynajmniej) drogę Hamiltona, określoną przez pewien ciąg wierzchołków, v1,v2,,vn. Ponieważ G nie ma cyklu Hamiltona, to nie istnieje krawędź łącząca v1 i vn. Z kolei z założenia wiemy, że:

deg(v1) +deg(vn)n.

Można teraz zdefiniować podzbiory zbioru {2,3,,n} takie, że:

S1 = {i: {v1,vi}E(G)}

i

Sn ={i:{vi1,vn}E(G)},

wtedy:

|S1| =deg(v1) i |Sn| =deg(vn).

Ponieważ:

|S1|+|Sn|n

i zbiór

S1Sn

ma co najwyżej n1 elementów, a więc zbiór S1Sn musi być niepusty. Istnieje więc liczba i, dla której istnieją krawędzie {v1,vi} i {vi1,vn}. Wtedy droga:

v1,,vi1,vn,,vi,v1

jest cyklem Hamilotona w grafie G, sprzeczność. QED.

Zobacz też

Bibliografia

Szablon:Teoria grafów