Wysokość astronomiczna

Wysokość astronomiczna, elewacja[1] – kąt między płaszczyzną horyzontu astronomicznego a kierunkiem na ciało niebieskie.
W astronawigacji przyrządem do wyznaczania wysokości astronomicznej jest sekstant.
Wysokość astronomiczna wraz z azymutem są współrzędnymi w układzie horyzontalnym i określają chwilowe położenie ciała niebieskiego. Wysokość jest oznaczana symbolem i wiąże się z odległością zenitalną wzorem: [2].
Przypisy
Szablon:Przypisy Szablon:Kontrola autorytatywna
- ↑ Szablon:Encyklopedia PWN
- ↑ Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni znacznika
<ref>; brak tekstu w przypisie o nazwieAO